szczęśliwość zamiera każdego dnia
zacierają się kształty chociaż sedno
pozostaje to samo
kraina dziecięctwa w objęciach rodziców
wyryta miłością do dzieci
do mnie
oko zasnute mgłą niepowrotu
łza zatacza koło
aby się nagle wytoczyć
obręcz zaciska serce
- ach czasie nielubny
dlaczego nie zwrócisz szczęśliwości
nie zmienisz tego co jest
nie wyświetlisz dawnych ścieżek
a dusza łka
