mało że odpowiedź
wisi mi na języku
trzeba i wpisu
i spisu
,. po szczęście "
budząc korytarze myśleniowe
w obrazie małego dziecka
przechadzam się szarymi komórkami
zdrowy rozsądek który
nie da się uwikłać w zagrzebany problem
stara się mierzyć realistyczne błędy
ucieczkę radości odnajduję
w małych rzeczach
zwykłym uśmiechu drobnej pomocy
czy szczerym wyznaniu
moja wielka więź z moją rodziną
wszystko naprawić wszystko scalić
pocieszać i obdarowywać dobrem
całość gdy widzę oczywistym
jeszcze bardziej mnie wzrusza
by nieraz w emocjach uronić łzę
miłość jest wielką i wiele może
moja matczyna frasobliwie wyciąga
serce do każdego dziecka
nie masz więcej serca?
ono wciąż bije oznajmiając
że jesteś dla niej
dla miłości
i sercem czuje
w uczuciu po więcej
wychodzę przez żylny układ
sentymentalną serpentyną
przyjaciele moi o tym wiedzą
i moja rodzina też
nie mogę mówić że szczęścia nie ma
jest czasem zasłonięte
wielką siatką nieuczciwości
ale penetrując wszystkie za i przeciw
scementowanie
zabiera nas w tą stronę pewności
w której odnajdziesz mnie
siebie i wieczność