jesienią do twarzy mi czerwieni
(jarzębiny sypią korale na pobladłe źdźbła)
rudy szal otula szyję przed porannym chłodem
myśli lgną jak ćmy
do cieplejszych wspomnień
patrzę na opadające złote liście
wiatr tańczy nostalgiczne tango z burzą
w miedzianych włosach
a w duszy znowu pada deszcz i szarość
słotna codzienność plącze zagmatwane ścieżki
jesienią do twarzy mi w lirycznych sukniach
z gęstej mgły
i w szeptach zastygłych motyli
w spóźnionym locie po szczęści
